07 February, 2007

hani bazen....

olur mu bazen size de,akliniz karisir mi,akliniz kalbinizle kavga eder mi...acaba bu sahis kalbi mi,aklini mi secicek diye didisirler mi?...hani herseyiniz varken,cok ama cokca ugrastiktan, onlarca hickirikli gozyasi doktukten sonra,o zamanlar cok istediginiz seyleri elde ettikten sonra,caniniz hala baska seyler ister mi...

mesele biri varken,baskasindan etkilenilir mi..yapilan herseyde o sahis gecer mi akildan...acaba denilir mi..hani acaba bir denesem,hevesim gecer mi..hevesse elde ettiklerini kaybetmeye deger mi?cani yanmaz mi karsi tarafin,kendinin..ya da acaba insan korkudan mi,cekinmeden mi gercekten yapmak istedigini yapamaz.ee o zaman bu zayiflikmidir,kendine saygimidir,kendin icin yapmamakmidir istedigini ya da baskasi icin yapmamakmidir caninin istedigini..

hani evinizde cok guzel bir cikulatali pasta vardir,tap taze,tam istediginiz gibi kivaminda,hem ruhunuza iyi geliyor hem midenize,cunku nasil yapildigini biliyorsunuz,ama disari cikarsiniz en guzel pastanenin onunden gecerken,o pastayi gorursunuz,hergun gozununuzun onunde olan,istediginiz,acaba alsam mi dediginiz elinizin altinda zaten oldugu halde alirmisiniz??bir de belki pastanenin ici ne kadar zarif olsa da cok da iyi degildir pastanin kendisi..belki dokunur yiyince,alerji falan yapar,oyle olunca hem mideye hem ruha zarar gelmez mi???ama boyle insan uzaktan bakinca da kafayi yemez mi??cesaret mi lazim,ya da cesareti nereye kadar kullanmak lazim..tekrar yeni bir baslangic yapmak icin,kalmismidir onceden kullanilan cesaretten,ya da taze mi bitmistir...

falan filan...ama galiba buna acgozluluk ve nankorluk denir...

05 February, 2007

emirgan.....

istanbul'a vardigimda neler hissettigimi anlatamadim heyecanimi dile getirmekten...hersey cok gri geldi gozume,sirf havadan degil,sanki butun binalar yaslanmisti,huzunlenmisti,bikmisti,yorgundu...sadece binalar degil,hava,insanlar,asik suratlar,telaslar..sanki buyuk,telasli bir sehirden gelmemiscesine ben kendimi kaosun icine dusmusum gibi hissettim..belki cok uzun suredir gormedigimdendi...ertesi gunu ilk disari ciktigim yerde tabiiki bostanci taraflariydi..yasayanlar bilirler minubus yolu uzerinde yol calismalari var ve insan o yolda yururken kendini cok kirlenmis hissediyor tozdan dolayi..ama sikayetim yok ne minubusten ne minubus yolundan,bilakis pek eglenirim giderken...



velhasil ilk bir kac gun ben kendimi hic istanbulda hissedemedim,taaki emirgana gidene kadar..emirgan benim kalbimin en guzel kosesinde,en guzel yeri olan tek yer belki de...hani her seferinde cocukluk anilarimi tazeledigim,orda yasamis olmaktan ne kadar mutlu oldugumu hepkendime soyledigim tek yer..kalbimi hep biraktigim,bir gun geri donuceksem,illaki orasi olsund edigim tek yer sanki...

o minicik ara sokaklardan yuruyerek otobus duragina inmek,bogaza nazir otobus beklemek,her seferinde sariyer ya da resitpasa otobusunun ne kadar dolu olduguna sasirmak,bogazdan gecerken evlerin icini gozetlemek...

yukardaki fotograftakilerden 5.sindeki duvar-sag tarafa dogru-,benim bisikletle-mavi bmx'im vardi o zaman ve enistem almisti,cok mutluydum,bir de asiktim arka apartmandaki burak adindaki cocuga:)-yas daha 12 falan:)viraji alamayip guzelce bir carptigim duvar....

emirgan cinaraltindaki cesme,suya gittigimiz yer...emirgan parki,salincagindan dusup dizimi yardigim,gole karsi babaannemin aldigi kagit helvayi goturdugum yer,ya da halamla kuzenimi benim salladigim parka goturdugum,gizli gizli opusen liseli asiklari gordugum yer.birde kucukkkeb beyaz koskte evlenmeyi hayal ettigim yer..

babaannemin terasina her ciktigimda,ne kadar kalabalik bir aile idik,ne kadar bagli bir aile idik dedigim yer,ama simdi bakinca herkesin apayri dunyalarda oldugunu gordugum,ahhh keske dedigim yer....

bir gun bir ev alabilecek olursam,ne kadar eski bir apartman olursa olsun,en alt kati bile olsa ben orada olsun istiyorum..ne kadar dokuntu olsa da hic farketmez ben boyarim..yeterki boyacikoye dogru yuruyim bir taraftan,canim isterse de emirgan tarafina dogru yapayim yuruyusumu..ne de olsa araba kullanmiyorum,daracik sokaklara park etme sorunum hic olmaz...evim manzara gormese de olur,yuruyerek kavusurum manzarama,hem bogazin havasi yeter...

04 February, 2007

istanbul'a varmak.....
cok heyecanliydi,cok guzeldi....kavusmakti...zorla valizimi ceke ceke ilerleyip.acaba cikista ilk once kimi gorucem.kime sarilicam diye dusunmekti..ucakta ne zamandir dinlemedigim turkce sarkilari dinlemekti power fm'in tekrar eden programi ile...
annecimin yemeklerine kavusmakti...zarif sofralarda yemek yemekti..karanfillerle karsilanmakti...gulen yuzlerle,en sevilen dostlarla...doya doya sarilmakti...doya doya yemekti...hamsili pilav varken lahana yemegi yememekti cunku yogurt yenmemeliydi balik yerken.bende lahana dolmami yogurtsuz yiyemeyenlerdenim..zaten artik genc bir kadin olaraktan yogurdumuzu oyle karistirmiyoruz her yemege,kaseden yiyoruz kibar kibar...
bulutlar cok guzeldi bana hos geldin derken...cok huzurluydu..acaba bir gun o kadar yuksekten,bulutlarin icine dalmak nasip olur mu diye dusundum...
hava alaninda ilk beni annemle kankisi gordu..babacim uzaklara dalmis beni baska taraftan cikarken bekliyordu dolayisiyla ilk once annecime sarildim,sonra kalabaliklari yardim ve babacimi buldum:)ilk askim benim ilk..bitanem...

suratimi gormeliydiniz,gulmekten uyustu resmen..babam artik beni gondermiyecegini soyledi,sonra arabada giderken de dedi ki,iyiki bir ay gelmisin,yoksa bir aydan sonra sikilirsin buralarda ...insan sikilir mi sevdiklerinden,yine alisir onceden yasadiklarina ne kadar zor gelse de...sikilmaktan ziyade benim simdi burda olmam gerekiyor..ne zamana kadar bilemiyorum..belki sonsuza kadar...belki de birsey olur ve ben temelli geri donuveririm..iki tarafta da mutlu olabilirim ben ama sanirim su anda burasi daha agar bastigindan burdayim..kismet....

geldim ve hemen pazrtesi tekrar ise basladim...miz miz bir modda idim neredeyse bir hafta boyunca,ister ayriliktan,ister kavusmaktan,ister hava degisiminden diyeyim ama keyfim yoktu,fotograflar hallolmamisti,o yuzden gecikiverdim ben yine...dunden beri daha iyiyim,alismaya basladim normal hayatima,cikiverdim tatil modundan birden bire..

bir de nerden basliyacagimi bilemedim,simdilik ufaktan basladim,sirada daha cok tarif var,manzara var,ani var..yazacagim kalbimden gectigince,bekleriz caniniz istediginde cilek suyu icmeye....

26 January, 2007

donuyorum.....

1 ay bıttı...tam 31 gece..son saatlerindeyim..yarın bu saatlerde evimde olacagım,kedilerim kucagımda mırlıyor olacak,hafıften hüznüme eşlik ederek....

arada kalmak üzücü..kalbin tam ikiye bölünmesi..gitmek ve kalmak arasında kalmak..acaba mı demek..acaba kalbimin sesinı dinlemek doğru mu demek....

çok güzel günler yaşadım.çok yoğun,çok mutlu,keyifli...çok şımardım,hem ruhum,hem midem bayram etti..bir dolu yer gördüm,bir dolu anı dinledim.anılar tazeledim...özlem giderdim sevdiklerimle..sarıldım,öpüştüm bol bol..yine evin en büyük ama en küçük kızı oldum....

eski aşklarımı gördüm uzaktan,baktım baba olmuslar..yaşıtlarım şimdi bırer anne adayı...

bi dolu hediye aldım,bi dolu hediye verdım..genelde tv kanallarına sinir oldum şöyle uzaktan bakmiş olsam bile...ama keyifle bir türk filmi izleyemedim en acıklısından,aglaya aglaya.

günesle sarmas dolas oldum.gozlerim kamastı cünkü cıktığım sabah güneş gözlüğüme burun kıvırdım sana ıhtıyacım olmaz bosuna agırlık yapma dıye..bı dolu fotograf cektım...hepsını paylasacagım...cok guzel yemekler de yedım...gıttıgım evlerde sankı muzelere gıtmısım gıbı hıssettım.bır dolu varak etrafımda en şıkından..zarıf yemek takımlarında yemekler yedım kendımı cok asortık hıssettım...

hersey su gıbı gectı..cokca yolunda.sarkıda dendıgı bıbı guzel gunler gordum,guneslı gunler.gıtme dendı.ama yok sen gıt dendı artık burda yapamazsın..ne de olsa yıne gelırsın dendı...hakkını helal et,gelıp de gormemek var dendı...allah korusun...

tekrar ne zaman donerım bılmıyorum ama hayal kırıklıgı yaratmamak ıcın ben donuyorum..dayanabıldıgım kadar...sevebıldıgım kadar....kalabıldıgım kadar..tabıı kı kalbımın bır kısmını bırakıyorum..zaten ayrılıklar hep acı olmaz mı.nerden nereye oldugu,ne kadar surelıgıne oldugu hıç fark etmez...gonulde bır sızı bırakır..

saglık olsun,kalpler bır olsun,yıne kavusmanın heyecan ve mutlulugunu yasarız.

gıdelım,gorelım bakalım hep beraber neler olucak..yakında 300. postumu yapıcam.bakalım hangı duyguları ıcerıcek kendılerı...

gelişimle bir kez daha ne kadar şanslı oldugumu anladım...burdakı canım ınsanlarımı ne kadar sevdıgımı...hersey cok guzeldı..yıne cok guzel olucak...

çileklerıme ıyı baktıgınız ıcın tesekkur ederım..tekrar gorusuruz canım blogcularım...bır dahakı sefere fotograflarla konusucaz...

sevgılerımle...

26 December, 2006

COKKKKKKKK HEYECANLIYIMMMMMMMM!!!!!!

uzun zamandir kayiplarda oldugum ve sizleri ihmal ettigim icin gercekten ozur dilerim..surekli calisiyordum,yogundum vs.bahanelerinin arkasina saklanmiyacagim,sadece iki lafi bir araya getirip yazamadigim gibi,iki malzemeyi de birlestirip yemek pisiremedim yilin son gunlerinde...bolca makarna,borek,lahmacun,corba yendi ve disarlarda doyurduk karnimizi alisveris sonrasi..hatta kimi zaman yemek bile yemedik...soyle bir gecistiriverdik ozellikle aksam ogunlerini...

bunun disinda,bu sene hic de iple cekmedigimiz noel geldi de gecti cok sukur,bekledigimizden de verici bir sekilde...cok seker insanlarlaydik dun,her ne kadar kaybettiklerimizin ozlemi icimizi acitsada,elimizden geldigince keyifli olmaya calistik...

son olarak da ben size simdilik hoscakalin diyorum..uzun bir ara veriyorum yine,canim ailemin yanina gidiyorum en sonunda...ozlem gidermeye,sarilmaya,koklasmaya..annemle babamin dizlerinin dibinden ayrilmiycam gelene kadar...annem pzt.gununden beri girmis bile mutfaga,beni bekliyor canimcim..enfes yemeklerinin fotograflarini donunce yayinlarim artik...

oradayken maillerime bakmaya calisicam ama sanirim blogumu guncelleyemem,zaten bir orda bir burda olacagim,gormem gereken cok insan var,gitmek istedigim bir kac sehir..sanirim bu benim son uzun tatilim olucak,yavas yavas ebeveyn hayatina alisicam sanirim,ki bu bir cok insan icin kisa tatiller demek degil mi???....gonuller bir olsun yeter ki,her zaman birlikte olacagiz canim ailemle...

dilerim sizler icin hersey yolunda gitsin,mutluluklariniz eksik olmasin yeni yilda,hayalleriniz gercek olsun..2007 ugurlu gelicek bize insanlah,bebisler dogucak,dugunler olucak,calisilicak,alin teri ile kazanilmis paralarla oduller alicaz kendimize,yine uzak diyarlara gidicez blogcular sayesinde,yeni tadlar tadicaz,duygulanip agliycaz,gulucez cok cok insanlah...daha cok sey paylasacagiz....kurban bayramizinizi da simdiden kutluyorum,dilerim paylasimlar,ziyaretler bol olsun bu bayram...ben cok heyecanliyim,kimbilir kac bayrami kacirdim ben son bir kac senede..o yuzden cok mutluyum,iki ozel zamanda ailemle olucagim icin...

ben yokken kendinize iyi bakin,bloglariniza iyi bakin,arada benim cilekleri sulamaya gelirsiniz di mi???...hepinizi cokkkk ozleyecegim,nice paylasimlarla,yeni yilin ilk ayinin son gunlerinde gorusmek dilegimle.....

sevgiler...

12 December, 2006

tavuklu borek....

aslinda bu borekcik bohca seklinde olucakti ama sert ve yari yirtik yufkalarim el vermedi,kendisine zarf sekli vermeyi uygun buldum en sonunda...

icinde:

  • kup kup dogranmis iki adet tavuk gogsu
  • 1 adet mini mini dogranmis kirmizi dolmalik biber
  • 1 adet sogan
  • bolca baharat var..
  • 2 yufka

uzeri icinde:sut,bir yumurta ve corek otu var..

once ici icin olan malzemeleri kavurdum,sonra da ucgen seklinde kestigim yufkalarin icinde doldurup,yumurtali sut ile fircalayip,firinin en yuksek derecesinde uzerleri kizarana kadar pisirdim,afiyetle de yedim...

bugunlerde en cok makarna yiyorum,belki yine vermis oldugum kilolari veririm,amcam da bana kizar,yine kilo almisim diye...:(

03 December, 2006

Cikulata parcacikli findikli biskuvi

Kurabiye aslinda orjinal tarifin adinda,ama pistikten sonra o kadar kitir ve ince idi ki,bir nevi kendimi macaroon ve biskuvi yiyormusum gibi hissettigimden bu adi uygun buldum ben..Sabahlari cok ac kalkiyorum ben nedense,hani ne olsa yiyebilicek tiplerden oluyorum,midemdeki aclik sizisina sabah sabah dayanamiyorum,ac olursam da sinir yapiyor..Bende o yuzden kendime,gunun ilk cayina eslik etsin diye boyle bir tarifi hediye ettim...

malzemeler:

  • 115 g un
  • 1 tatli kasigi kabartma tozu
  • bir tutam tuz
  • 75 g margarin
  • 115 g toz seker
  • 50 g kahverengi seker
  • 1 tatli kasigi vanilya esansi
  • 1 yumurta
  • 100 g cikulata parcaciklari
  • 50 g kalinca cekilmis findik

Tarif benimThe Great Big Cookie Book'tan...

  1. Firini 180 derecede onceten isitin.Iki tepsiye yagli kagit serin,bir yanda unu,tuzu ve kabartma tozunu karistirin.
  2. Mikserle,yagi ve sekerleri iyice yedirin.Yumurtayi,vanilya esansini,katip unlu karisimi ekleyin.Iyice yedirdikten sonra,damla cikulatayi ve findiklarin yarisini katin.
  3. Bir tatli kasigi ile hamurunuzdan koyun tepsinize,aralarinda mesafe birakarak..Uzerlerini islak catalla hafifce bastirin, kalan findiklari serpin.10-12 dk kizarana kadar pisirin,afiyet olsun,tatli haftalar diliyorum...