Ne yalan söyliyeyim,sabah 5:30'da kalkıp,odanın kapısını açtığımda yüzüme mis gibi sümbül kokusu çarpana kadar yazasım yoktu.Nice yürekler kan ağlarken,ben iki basit şeye mutlu olup şükretmişim kime ne.
İstasyona yürürken düşünmeye başladım,evet yazmalıyım diye ikna ettim kendimi.Gidenler için,kalanlar için daha sıkı sarılmalıyız hayata,daha çok şükretmeliyiz ki duanın kalbimizdeki yeri taptaze kalsın,unutmayalım!
Suratımıza sümbül kokusu çarptıkça,gün ağardıkça hep var umut ve şükür sebebi.
Allah hepimizin kalbine ferahlık versin,gidenlere rahmet eylesin.
Bu hafta fotoğraflara bakıp,siz nelere şükrettiğimi,müteşekkir olduğumu anlarsınız diye,foto altlarını boş bırakacağım.Değişiklik olsun:)
Bol şükürlü,iyi günler diliyorum....
Not:Bu foto altına bir not düşmeliyim:) Hani Noel'de bir müşterime Kafamda bir tuhaflık'ın İngilizcesini almıştım,O da bana iki adet Agatha hediye etmişti.Hediyeyi verene kadar yıl eskidi.Aslında o bana hediye almak istediğini söyleyince ben de bir ampul yanmıştı,bu kadına bu kitabı hediye etmeliyim diye.Neyse ben pakete,kartına ayrı bir özen gösterip verirken o bana sadece torbada iki kitabı verdi ve benimkini görünce biraz utandı sanki.Velhasıl,geçenlerde yine uğradı,elinde baston,karşımda sallana sallana bana doğru yürüyüp dikkatimi çekmeye çalışıyor.Saçlar gri ve kısa,kulakta hep sallanan küpeler,üzerinde çok sevdiğim hırkası geldi,bu hediyeyi verdi bana.Defter...Fotoğrafını koyarım bir ara.Adı Susanna,ilk gördüğümden beri babaanneme benzetiyorum.70 küsür yaşında ve halâ Almanca öğrenmek için kursa gidiyor.O'nu gördükçe geleceğimi görüyorum...Bastonlu ya da bastonsuz,ölene dek sımsıkı tutunacağım hayata.Elimden geleni yapacağım yapabildiğim her konuda.
Velhasıl bunu paylaştım ki,yaptığınız her davranışta bir imzanız olsun,yaptığınız iş sizi yansıtsın.Özenin,ilgi gösterin.Er ya da geç bir şekilde bulacaktır yaptıklarınızın karşılığı sizi,bulmasa da kalpteki ferahlık en güzel hediye.Hadi hoş kalın❤️❤️❤️
