Soyle bir Emirgan'a uzanalim!

Blogu ilk acildigi gunden beri takip edenler Icimdeki Emirgan Askinin cok ama cok baska oldugunu,dogdugumda babaannemin alt katinda yasadigimizi,cocuklugumun bir cok yazinin,genc kizligimin,ogrenciligimin orda gectigini hatta Istanbul'a donsem ille ki orda yasamak istedigimi cok iyi bilirler.Simdiye dek Emirgan ile yazdigim yazilara bakinca cok bir sey degismemis dusuncelerimde,hayallerimde.Emirgan benim icin hep bambaska olacak.

Belki o apartmanin kapisindan,  Kestane Sokak'tan asla gecmeyecegim ama o semt benim icin en tatli,en temiz,en guzel anilarin ikamet ettigi,Istanbul gibi Istanbul olan bir yer olarak kalacak.

Bu sefer Emirgan burnumda tutmus oldugundan,ne zamandir yapmak istedigim ziyaretlerden birini gerceklestirdim.Sabanci Muzesi ziyareti.Yillarca onunden gecmis,merak etmisimdir muzeye cevrilmeden once.Muze oldugundan beri de hic gitme firsatim olmamisti.Sabanci Muzesi ve Sabanci ailesi Istanbul'a cok buyuk bir armagandir kanimca.

Kankim ve oglanlari,Ben ve Peri bence bu yazin en guzel gunlerinden birini gecirdik o gun.Vapur keyifli,otobusler sakindi.Istanbul'da da cok keyifli gunler gecirilebileceginin kanitiydi o gun benim icin cunku yillardir boyle gunler gecirmezsem Istanbul'dan nefret edebiliyorum,aramiza bir sogukluk giriyor.Kesinlikle insanin yasadigi sehirle de ask tazelemesi gerek,verdigi guzellikleri tanimasi boylelikle sahip olmadiklarina tolere edebilmeyi ogrendigini dusunuyorum.

Gittigimizde oyle IG'lik bir sergi yoktu ama biz koskun icini gezmekten,manzarasindan,terasindan,konuskan guvenlik gorevlilerinden cok memnun kaldik.

Bahcedeki agaclarin altinda cinleri de yaziyor,sirf bunun icin bile gidilebilir ki Carsamba gunleri muzeye giris bedava idi.Hos bu buyuk bir sergi oldugunda da gecerli mi bilemiyorum.

Peri eiline alinca telefonu,bir de guzel video cekti bana o gun:)

Sakayikli Kadin'di sanirim bu resmin adi.Sakayika askimi dusununce,bari boyle bir fotografim olsun istedim!

Muzeden cikis,hemen Emirgan Cinaraltinda oglen yemegi,dondurma yerken istikamet Emirgan Parki.

Yururken yine o sevdigim apartmanlari incelemek,hala en sevdigim seylerden biri.Mahalleleri,eski apartmanlari cok seviyorum.

Bu fiskiyeler sayesinde cok guzel bir su savasi yaptik o sicak yaz gununde

Emirgan Parki'ni en son ne zaman ziyaret ettigimi hatirlamiyorum,cok degismis.Sanki soguklasmis gibi geldi bana.Benim zamanimdaki salincaklar gayet tahtadan,basitti.Simdi kocaman tirmanmalik alani olan,biraz plastiklesmis parkin oyun alani.

Hele golu gorunce sasakaldim.Hatirladigim o koyu renk,orjinal,magarali haliyle alakasi yoktu.Bu halini sevdim diyemeyecegim acikcasi.Gozum ve kalbim kagit helvaci aradi ama yoktu.

Yine parktan cikip otobus duragina,Emirgan sahil yoluna yururken kalbimi calan evler ve sokaklar.

Bir dahaki hayatimda bir kedi olmak istiyorum!

Bakalim bir dahaki Emirgan gezisi ne zaman? Babaannem ve dedemin mezarina gitmedim,gidemedim.Eskiden bbaanneme olunce sizin aranizda yatmak istiyorum derdim,olunce de beraber olacaktik.Babaannem yaptigim her yogurtta,yedigim her iri zeytin tanesinde ve kalbimin en tatli anilarinin bas kosesinde.

Eski bir Emirgan yazisi(daha bulamadigim nicesi var) daha birakayim bu vesile ile.

Hepimize tatli anilarimiza sarildigimiz mutlu bir aksam ustu diliyorum.Hayatin lutuflarina kocaman acalim kalbimizi ve onlara simsiki sarilalim!

Halet-i Ruhiyem

Kim bilir kac kez su bilgisayarin basina oturdum,yazmak icin.Aciyorum,bakiyorum,soyle ustten okuma listemde geziyorum ve cikiyorum.Nedense bir turlu yazmak istediklerimi yazasim gelmiyor.Halbuki Emirgan'in fotograflarini,Turkiye donusu FUF'umu,Neler Yapiyorum'u yazmak var aklimda geldigimden beri ama yok beceremiyorum!

Yarin FUF gunu mesela,yine bir dolu fotograf var elimde ama yazasim gelmiyor cunku kafamda hep bir sey var,bosaltamiyorum.Memlekette,dunyada,iste,ailede olanlar kelimelerimi ve kafami toparlamama engel oluyor.

Kirk yilda bir insansi bir saatte isten cikmisim,oturmusum gunes batarken pencere karsisina,hatta gunes yuzume vuruyor su anda ve ben kendimi SIKILIYOR hissediyorum.Ki cok sevdigim bir lafim vardir,SIKICI INSAN SIKILIR diye.Yeni yasim itibari ile SIKICI bir insan mi oluyorum yoksa? Hani yapmak isteyip de yapmak istememek bendeki su gunlerde.Kitap bile zor okuyorum.Zaten kolay bir kitap degil,oyle aman aman akmiyor.

Bu sabah gayet guzel uzun bir yuruyus sonrasi ise vardim,kahvemi ictim,eksi mayali ekmegimden peynirli sandivicimi yedim,ise basladim,hosca bir gun gecirdim bile diyebilirim.Zaten neredeyse Cuma,hani mutlu olmak cok kolay arifesinde.

Hos mutsuz degilim,gayet iyiyim.Cogu zaman kendime hayatin bana guzel oldugunu hatirlatiyorum,sukretmekten kendimi alamiyorum.Peki icimdeki bu tuhaflik ne?

Belki bir tatil ihtiyaci,hani ciddi tatil,en mavisinden.Tatil esnasinda bolca esneme,masaj falan,pek guzel olurdu.Simdilik boyle bir hayal olarak burda kalsin,belki yazinca gercege donusur kim bilir?

Hepinize mutlu haftasonlari.Belki icime FUF coskusu gelir de,yarin yine burda olurum.💓

Okudum Bitirdim....

Biricik Babacim bir gun elinde bu paketle ,kizim sana dogum gunu hediyesi aldim dedi.Mephisto'yu gorunce sevindirik oldum,kitabin adini gorunce gozlerim doldu.

Ne yalan soyliyeyim okumaya hic niyetim yoktu.Iclal Aydin'i sanirim seneler once okumuslugum var diye hatirliyorum ama hangi kitabini bilemiyorum.Kendisini ornek bir insan olarak goruyorum cok uzaktan takip ettigim halde.zaten gulusu gamzesi dunyaya bedel,insan insani simcacik bir kadin.

Cuma gunu kardesim mesaj atti whatapp'dan 3 kizkizkardes adinda bir grup kurmus(degerli ailemde paylasmadiklarimizi orda paylasacakmisiz 3umuze ozel),kitaba basladigini buyurmus.Ben Istanbul'dayken ayni zamanda okumaya baslayalim demistim,hatta bir de bize ozel bir grup acayim demistim ama benim ufaklik benden once davrandi.

Velhasil,bu aralar ne okuyacagima karar veremezken,kardesim sayesinde 40.yasimin ilk kitabina basladim ve bu sabah bitirdim!

Cok cabuk okunan,akan,aile baglarini,sadakati,aski,dostlugu,aile sirlarini gayet tatli,gunluk bir dille anlatmis Iclal Aydin.Kitabin ilk sayfalarindan aglamaya basladim ben,sonlarinda daha cok aglamak istedim ama tuttum kendimi😢.O kadar hayatin icinden,kimi yerde o kadar biz gibi geldi ki,duygularima engel olamadim acikcasi.Sadik Bey favorim💓

Yaz tatili icin kesinlikle oneririm.Babam almasaydi merak edip okumazdim acikcasi,okuduguma sevindim.Belirtmeden gecemeyecegim,kitapta oldukca fazla yazim hatasi var.

Simdi gidip kendime baska bir kitap seceyim yeni hafta icin.Super gecsin yeni haftamiz,dilerim secim sonuclari cok mutlu,hayirli olsun.

Okudum bitti...

Selam dostlar.Tatil donusu kendimi rutine sokmaya calisiyorum.ne yalan soyliyeyim az once fotograflara bakarken hafiften zorlandigimi,Istanbul'u ve ailemi daha simdiden ozledigimi hissettim.Hayat ne tuhaf,ordayken burayi,burdayken orayi ozlemek kimi zaman ne buyuk bir yuk yurekte ama buna da sukur.Ne de olsa iki memleketli,yuvali olmanin ayricaligini yasamaktayim,bu da beni cok ama cok zengin hissettiriyor.

Teyzemin evinde karsilastim bu kitapla,yillar once sanirim benim de kitapligimdaydi.Yureginin Goturdugu Yere Git'i okuduktan sonra bunu da okumak istemis olmaliyim o yillarda.Hatta sanki okumusum gibi geldi yeniden sayfalari cevirirken.Kitabin sonlarina dogru gelirken,sanki o zamanlar da cok sevmemisim bu kitabi diye dusunmedim degil.

Sultan Ahmet Cami'nin bahcesinde iftari beklerken

Istanbul'da yavas okuyorum,hatta cogu zaman okuyamiyorum bile.Bu sefer de valizimde 20 kitapla geldim,Defne'min odunc verdigi ikinci sinif kitaplari da dahil.Geleli 1 hafta oldu ve ben bir hafta okuma molasi verdim cunku ne okumak istedigimden emin olamadim.

Bu kitap o kadar eski,sayfalari o kadar sari ve lekeli ki belki de o yuzden teyzemden odunc aldim,okumak istedim.Bostanci'da otururken cok severek alisveris yaptigimiz bir kirtasiye vardi Senesenevler Lisesi'nin karsisinda.Sahiplerini cok severdik,cokca gider alis-veris yapardik,yanindaki kirtasiyeye bir kere bile ugramamistik.Acaba hala duruyorlar mi merak ettim.Defter,kitap icin (malum okullu 4 kardestik),bazen sadece bir kalem almak icin bile gittigimiz olurdu,cunku kirtasiye hala bir tutkudur hepimizde.

Bu gul de yine karsima cikan,yurudugum yollarda onume gelmis gullerden biri.Her yerde gizli bir hayranim var!😝😆

Gelelim kitabin konusuna:Walter'in,cocuklugunda babasi ile yasadigi sorunlar,bu sorunlar yuzunden evini genc yasta terk etmesi,buyudukce edebiyata merak salip kitap yazmak istemesi.degisik insanlar ile tanismasi ve bu insanlarin hayatini yonlendirmesi.Bunca yasadigi seyden sonra Walter gayet depresif bir ruh hali icinde tahmin ederseniz ve bu sebepten oyle cok kolay akan bir kitap degil.Arkadasini bulmak icin gittigi manastirda gecirdigi gunleri,annesini ve babasini kaybettikten sonra onlari bagislamasi,rahibe ile iliskileri ve farkindaliginin artmasi da bu konunun bir parcasi.

Kitapta cizdigim bir dolu cumle var ama son sayfadaki en sevdiklerimi yazacagim bu sefer:

"simdi anladin demisti bana son gunlerinin birinde

bu bir soru mu diye sormustum

hayir bir onaylama.

neyi anladim?

en basit seyi,sevginin ne oldugunu

peki nedir?

sevgi ozendir!"

"Bagislayan,bagislanir,olen.gercek yasama dogar!"

Kesinlikle okuduguma pisman olmadigim bir kitap oldu.Kitapliga kaldirmadan cizdigim satirlari yeniden okuyup,yeni basladigim kitaba devam edecegim.

Sakin,huzurlu mutlu bir haftasonu dilerim.Dilerim secim sonuclari memleketimize,insanlarimiza hayirli olsun.Sevgi,saygi,birliktelik hep var olsun.

Tesekkur Cuma'si #180

40 yil once bugun dunyaya gelmisim,ailemin ilk gozagrisiyim.Kendimi bildim bileli sevgiyi hep hissettim(annemden olmasa bile). Buyudukce insanlarla kurdugum iliskilerim cogunlukla cok ozel ve guzeldi.Tabii ki nice kalp kirikligi yasadim,hayallerimin takir takir yikildigini hissettim,yeniden basladim,cok agladim,cok guldum hatta bazen gulerken agladim.

Donem donem kendimce kucuk mutsuzluklar yasiyorum,hatta belki pismanliklar.Ama su ana,bugune bakinca yasadiklarim beni bu gune getirdi ve beni ben yapti.Kendimden memnunum,oldugum kadar iyiyim.Tirnaklarimla kaziyarak kazandigim bu hayattan sikayet edersem nankorluk etmis olurum.Baska turlu  bir hayatim olabilecegini dusunsem de arada,bu bendeki bende cok da farkli olabilecegine inanmiyorum acikcasi.

O yuzden bu haftaki en buyuk tesekkurum kendime ve hayatin bana sunduklarina.Sagligima,icimdeki kucuk kiza,sevdiklerimin sevgisini damarlarima kadar hissedebilmeme,dussem de yeniden kalkabilme,duygularimi gosterebilme gucume,dinleyebilmeme,hayata bagliligima,aska ve sevgiye inancima,bugunumu ve her gunumu bir sekilde hep ozel kilip beni cok ama cok degerli hissettirene,hissettirenlere,insanlarla kurdugum iliskilerime,kazandigim dostlarima,kaybettigim dostlarima,isime,yikilan hayallerime,yeniden kurdugum hayallerime,renklere olan hayranligima cok ama cok mutesekkirim.

Hayat guzel,her seye ragmen.40 yilda ogrendigim cokca sevmenin,gulmenin,aktif olmanin,gerektigini kadar hayir diyebilmemin insani genc tuttugu.Fiziken olmasa bile kalbi kipir kipir yapiyor bunlar.

Yeni yasimdan bekledigim hayatima aynen bu sekilde devam edebilmek.Belki yeni bir ev,yeni evde bir bahce,bahcede daha cok renk evde daha cok kitap.Tabii ki isimde belki biraz daha basari ve kabiliyet!Kesinlikle daha cok pembe ve beyaz.Daha cok sakayik,daha cok onlara askla hayranlikla bakabilmek.Yanibasimda sevdiklerim,uzakta da olsa kimisi kalplerimizde hic mesafe olmamasi en buyuk dilegim.

Bugune dair kurdugum planlar bazi geciken gelismelerden dolayi ertelenmis olsa da,kendime tatil ilan ettigim bir gun oldu.Biraz gec kalktim,yuruyue suslenerek gittim(fotograftaki halim suslu halim),kahvaltimdan sonra bahceye indim,cimleri bictim,iki adet Robin pesimi birakmadi,kahve istedim kahve esliginde bolca muhabbet ettim can yoldasimla,hayaller kurdum,gelen her mesaja ve yoruma cevap yazdim.Ikinci kez The Shape of Water'i izledim,sonundaki siiri yine cok etkileyici buldum,sonra kendime okkali bir kahve yaptim.Simdi pencere onunde sallanip duran balonlarimin pitirtisini dinleyerek yaziyorum bu satirlari ve kendime yine hatirlatiyorum ki hayat guzel ve hakkiyla yasamaya deger.Sirtimi sivazlayip kendime kocaman bir aferin demek istiyorum.Iyi seyler yaptim,severek verdim,icim rahat,kalbim huzurlu.Bundan daha fazlasini da istemem geri kalan hayatimdan.Bana verdiklerine mutesekkirim hayat ve elimden geldigince seni en iyi sekilde yasamaya calisacagim.

Okudugunuz,kattiklariniz icin size de hep mutesekkirim.Hep mutlu olun💟💟💟💟